www.psevikul.com วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ เล่าสู่กันฟัง คลีนิกเรื่องสั้น ห้องพักฟื้นเรื่องสั้น

60 หนาว-ร้อน ประภัสสร เสวิกุล   โต๊ะข้างหน้าต่าง
มุมกาแฟ - จิบกาแฟพลางคุยกันเรื่องงานเขียน มุมนอกชาน - งานอดิเรก
ชิงช้าหน้าบ้าน - ส่งผ่านเรื่องราวดีๆ ห้องใหม่ ... ไว้ใส่กลอน
ห้องสมุดเรื่องสั้น  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ภัยพิบัติทางธรรมชาติ, มหัตภัยคร่าชีวิต  (อ่าน 5200 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ปลิวลม
Newbie
*
กระทู้: 0



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« เมื่อ: พฤศจิกายน 27, 2008, 03:08:08 am »

   โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 06:44 PM

หากต้องเจอภัยพิบัติทำเช่นไร

โลกวันนี้มิใช่เป็นเช่นวันก่อน

ความยอกย้อนตรอมตรมขมขื่นไหม้

เข้าจองจับบนพื้นที่ศิวิไลซ์

โลกร่ำไห้มองไม่เห็นประจักษ์ตา

สภาวะโลกร้อนบั่นทอนหนัก

มนุษย์ไม่ตระหนักซึ่งคุณค่า

อุททกภัยโหมกระหน่ำชาวประชา

สึนามิกวาดคร่าชีวิตคน

ไม่ตระหนักไม่รู้ว่าไม่รอด

หากสร้างยอดการทำลายไร้ซึ่งผล

ความดีงามจริยะถีบห่างตน

เฝ้าคิดค้นเอาชนะไม่ปราณี

ธรรมชาติร่ำไห้ใจเจียนขาด

น้ำที่กราดเชี่ยวกล้ายากหลีกลี้

ชนประสบอยู่ทุกวันใช่ไกลที

เพียงแต่โชคยังดีไม่พบเจอ

แต่อย่าคิดนะว่ามาไม่ถึง

อย่าคำนึงเพียงสนุกเฝ้าฝันเพ้อ

ลองตรองตรึกดูบ้างเถอะนะเธอ

หากต้องเจอภัยพิบัติทำเช่นไร

โพสได้แก้ไขโดย ปลิวลม เมื่อ Aug 4 2007, 06:46 PM


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 27, 2008, 03:09:41 am โดย มนตราแห่งทะเล » บันทึกการเข้า
มนตราแห่งทะเล
Administrator
Sr. Member
*****
กระทู้: 463



ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 27, 2008, 03:09:31 am »

ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 06:48 PM
   
user posted image

พายุหมุนเช่นนี้เกิดขึ้นแล้ว

ไม่ไกลแนวถิ่นฐานย่านเมืองใต้

แต่ยังมาไม่ถึงถล่มไทย

หมดแรงไปเสียก่อนจึงรอดมา

ฟิลิปปินส์โดนแค่หางยังแถบแย่

ฝนหลั่งแลมองไม่เห็นมืดถ้วนหน้า

วิกฤติเกิดหนึ่งเดือนจึงเลิกลา

ทั้งฟ้าผ่าฝนคะนองไม่สดใส

พายุเกิดอยู่ตลอดกลางทะเล

เพียงแต่ว่าจะโหมโถมเข้าใส่

สู่แนวฝั่งหรือไม่สุดเดาใจ

ยากที่จะห้ามได้ไม่ให้มา

บทเรียนมีให้เห็นอุทาหรณ์

ตะลุมพุกเมืองนครนานแล้วหนา

อีกพายุฝนเกย์ที่เข้ามา

วาตะภัยเคยคร่าชีวิตคน

ยิ่งนับวันยิ่งรุนแรงแจ้งให้รู้

ธรรมชาติอยากกู่ก้องร้องสับสน

แต่ผู้คนไม่สนใจไม่กังวล

คิดว่าตนไม่มีสิทธิเจอพิษภัย

อยากขอร้องพี่น้องจงตื่นเถิด

โลกเตลิดไปไกลเกินแก้ไข

จงเตรียมตัวเตรียมจิตบ้างเป็นไร

มองเห็นภัยที่คืบคลานผลาญเข้ามา


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม
โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 06:52 PM
   
user posted image

คำพิพากษา......จาก.......โกงกาง

โกงกางเป็นแนวป่า

ธรรมดามีให้เห็น

สัตว์น้อยต่างซ่อนเร้น

อยู่ในแนวแห่งพงไพร

วันนี้เหลียวแลหา

โกงกางลาลับหนีไกล

มีน้อยเกือบจะไม่

ต้องทำใจใครเหลียวแล

รีสอร์ทผุดแทนที่

โกงกางหนีเกือบย่ำแย่

เสียงหรีดเรไรแท้

ต่างหนีหายไม่ได้ยิน

โกงกางคือแนวกั้น

ปะทะลมน้ำได้สิ้น

เก่งกล้าท้าลมบิน

ช่วยเหลือชนตลอดมา

มนุษย์ไม่คำนึง

ถึงคุณค่าของแนวป่า

วันนี้ต้องโศกา

พายุมาทำเช่นไร


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 06:56 PM
   
user posted image

ภาพจาก

http://www.oknation.net/blog/home/blog_dat...hung/phung1.jpg

โกงกางจ๋า.........เจ้าจาก.....ลาไปที่ไหน

เมื่อยังเล็กยังเป็นเด็กตัวน้อยน้อย

ฉันเคยพลอยตามพ่อเข้าแนวป่า

เสียงจิ้งหรีดอีกเรไรก้องพนา

เสมือนว่าป่าโกงกางคือหัวใจ

เก็บของป่าหาปลาออกมาขาย

หากินได้สินในน้ำไม่ไปไหน

อีกแนวกกปกป้องพื้นแผ่นไทย

อนาถใจยามไม่เห็นแนวโกงกาง

โกงกางจ๋ามาวันนี้เจ้าหนีหาย

พรากจากไกลไปหนไหนใยเหินห่าง

เห็นแต่ตึกและรีสอร์ทผุดขึ้นกลาง

ฉันฝันค้างถึงเจ้าเศร้าอุรา

โกงกางจ๋าเจ้าจากลาไปที่ไหน

โกรธขึงใครใยเจ้าต้องหนีหน้า

เสียงโหยหวนกึกก้องท้องพนา

มนุษย์ชั่วโฉดฆ่าถางโกงกาง


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 06:58 PM
   
user posted image

ไม่รู้หลอกว่าหนีตายไปทางไหน

คุณเคยเห็นภาพนี้กันบ้างไหม

คลื่นลูกใหญ่ถาโถมโหมเข้าหา

สึนามิกลืนกินถิ่นพารา

นองน้ำตาเลือดเป็นสายไหลเจิ่งนอง

ไม่มีใครบอกข่าวหนีตายได้

ไม่มีใครวิ่งหนีทิ้งสิ่งของ

ไม่มีใครคิดว่าจะถูกดอง

ไม่มีช่องให้รี้หนีห่างไกล

ไม่เคยเห็นไม่เคยรู้ไร้คนบอก

ไม่รู้หลอกว่าหนีตายไปทางไหน

ไม่เคยเตรียมตัวเข้าสู่ประตูภัย

ไม่เคยคิดหนีอย่างไรได้พบทาง


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom



ปลิวลม    
โพสต์เมื่อ: Aug 4 2007, 07:03 PM
   
user posted imageuser posted imageuser posted imageuser posted image

ธรรมชาติยังฆ่าฟันไม่เลือกหน้า

ลองมาดูภัยพิบัติกันสักนิด

แค่วิกฤติหนึ่งเดือนในโลกหล้า

น่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใดใส่ใจนา

ในไม่ช้าภัยอาจมาจนถึงตัว

ปัจจุบันพายุฝนเข้าอินเดีย

ยี่สิบล้านตายเป็นผีและหายหน้า

บ้านเรือนพัดกระจัดกระจายไร้หลังคา

เมื่อเกือบยี่สิบวันมานี้เอง

อีกเมืองน่านในประเทศขอบเขตขันฑ์

ก็ยังคงจมน้ำอยู่เห็นเห็น

มองไม่ออกบอกไม่รู้ไม่ซ่อนเร้น

ทุกอย่างเป็นภัยธรรมชาติที่จัดมา

ที่หมู่เกาะซาคาลินของรัสเซีย

แผ่นดินไหวหกริเตอร์เพียงกว่ากว่า

สึนามิสามสิบเซนต์เข้าโถมถา

ฝั่งโซโยะฮอกไกโดในทันที

วานูอาตูอีกหนึ่งเกาะ

ก็จำเพาะแผ่นดินไหว เกิน เจ็ดนี้

อีกทั้งฟ้าผ่าตายในจีนมี

สี่ร้อยสามชีวีต้องสังเวย

ห้าร้อยคนต้องล้มตายจากความร้อน

ฮังการีสุดซ่อนความลับต้องเปิดเผย

โรมาเนียยี่สิบเจ็ดคนต้องสังเวย

เพราะโลกร้อนเกินไปไม่ทนทาน

อีกไต้ฝุ่นม่านหยี่เข้าญี่ปุ่น

ผู้คนนั้นล้มตายน่าสงสาร

อีกไฟป่าอื้ออลมนฑ์กาล

ที่เชียงใหม่เมื่อไม่นานผ่านเข้ามา

นี้ก็แค่เพียงหนึ่งเดือนก็เท่านั้น

ธรรมชาติยังฆ่าฟันไม่เลือกหน้า

ตายเป็นตายไม่ใส่ใจหรือไรนา

ภัยเริ่มมาถาโถมเข้าโรมรัน

ข่าวจากมติชน ปีที่ 30 ประจำเดือนกรกฎาคม 2550

โพสได้แก้ไขโดย ปลิวลม เมื่อ Aug 4 2007, 07:12 PM


--------------------
ผีเมืองกระซิบ
http://www.oknation.net/blog/pliewlom
บันทึกการเข้า
chanin17
Newbie
*
กระทู้: 24


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
« ตอบ #2 เมื่อ: มิถุนายน 15, 2011, 11:38:51 am »

อะนิจจาครับ
บันทึกการเข้า

ริมธาร
Newbie
*
กระทู้: 5


ดูรายละเอียด อีเมล์ : Email
« ตอบ #3 เมื่อ: กันยายน 09, 2011, 09:38:35 pm »

 luvfl  พี่ปลิวลม สบายดีไหมคะ.. ยังคิดถึงเสมอๆ
พี่ปลิวลมหายไปน๊าน นานค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF